Δεν έτυχε να διαβάσω λόγους εξ αυτών που λέγεται ότι η υπουργός κυρία Τίνα Μπιρ?πίλη έχει συγγράψει για τον πρωθυπουργό κ. Γεώργιο Παπανδρέου, αλλά από τις ανακοινώσεις της για τη δημιουργία πάρκων πρασίνου στην Αττική και στη Θεσσαλονίκης και για τεράστιες τοιχογραφίες σε τυφλούς τοίχους πολυκατοικιών, τους οποίους θα κληθούν να διακοσμήσουν καλλιτέχνες, έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι η κυρία υπουργός ανήκει στην κατηγορία των ρητόρων, οι οποίοι ενθουσιάζονται και εντυπωσιάζονται από τα λεγόμενά τους. Θεωρώντας την πρώτη υπόσχεσή τους πραγματοποιημένη, εδράζονται πάνω της και συνεχίζουν με ένα φραστικό άλμα λίγο ψηλότερα κ.ο.κ. Βέβαια η κα υπουργός δεν διευκρίνισε με τι λεφτά θα βάψουν πράσινες την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και πώς θα φυτέψουν τις ταράτσες των πολυκατοικιών με βλίτα, αλλά κάποιος πρέπει να της ψιθυρίσει ότι εκτός Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου γωνία, υπάρχουν και κάποιες άλλες γωνιές της ελληνικής επικράτειας όπου υπάρχει φοβερή ανάγκη για έργα «εξωραϊσμού», όχι ως οπτική πολυτέλεια, αλλά ως ανάγκη ζωής. Ας πάρει για παράδειγμα τον ΒΟΑΚ ή ΒΟΑ που ως πραγματικός βόας ή μάλλον ως ανακόντα καταβροχθίζει ζωές οδηγών. Σ? αυτόν, και για το τμήμα Χανιά ? Καστέλλι, η προηγούμενη κυβέρνηση χρηματοδότησε, λέει (αφανή) έργα με τον ακατανόητο τίτλο «βραχυπρόθεσμες(!) εργασίες κ.λπ. στο τμήμα Γαλατάς Καστέλι» και η σημερινή τηρώντας την ίδια παράδοση μιλά για «συμπληρωματικά έργα κ.λπ.» στο ίδιο τμήμα. Τα ταμπλό είναι τεράστια, ιδανικά, κυρία υπουργέ, για εικαστικούς δημιουργούς. Τα έργα δεν είδαμε?! Δημόσια έργα, όχι εικαστικές παρεμβάσεις.
ΑΕΣ