Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ με φίλο σχετικά με την πολιτική κατάσταση και τους πολιτικούς μας:
«- Νοσταλγώ -μου λέει- τα παλιά? χαμόγελα των πολιτικών μας. Βλέπεις κανέναν τους να χαμογελάει σήμερα; Κόπηκαν όλα? Ακόμη και οι δημόσιες εμφανίσεις τους».
«- Καιρός δεν ήταν; -του λέω. Ποιος έχει διάθεση να χαμογελάσει, όταν έρχεται κάθε λίγο και λιγάκι ο κύριος «επιθεωρητής» (λέγε με τρόικα) στο σπίτι σου;».
«- Εγώ πάντως νοσταλγώ εκείνους τους πολιτικούς που ακόμη και στη διάρκεια των ´διεφθαρμένων χρόνων´ της θητείας τους μας κορόιδευαν χαμογελώντας. Για θυμήσου?:
– το ´δολοφονικό´ χαμόγελο της κας Κ. Παπακώστα (Ν.Δ.),
– το ´οδοντόκρεμα – διαφημίζω´ του κ. Λ. Ζαγορίτη (πρώην γραμματέα της Ν.Δ.),
– το ´παιδικό και αφελές´ (παραμένει) του Γ. Παπανδρέου,
– το ´καρφιτσωμένο´ (περιορίστηκε) της κας Μπακογιάννη,
– το ´υπαινικτικό´ του Γ. Καρατζαφέρη (προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ.),
– το ´αλογίσιο´ του Γ. Παπαντωνίου (πρώην υπουργού επί ΠΑΣΟΚ),
– το ´παγωμένο και παγιωμένο´ του Κ. Μητσοτάκη,
-το ´σπάσε -πλάκα´ του Κυριάκου (Μητσοτάκη),
– το αιωνίως ´παραπονεμένο´ της Μ. Δαμανάκη,
– το ´αγαθοπόνηρο´ του Θ. Πάγκαλου,
– το ´αφ? υψηλού´ του κ. Αβραμόπουλου,
– το ´σαρδόνιο´ της κας Α. Παπαρήγα?».
«- Να σου πω, του λέω, καλλιά έχω το ´ψυχρό μειδίαμα´ του Παπακωνσταντίνου, του υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης και να βλέπω να γίνονται ουσιαστικές διαρθρωτικές αλλαγές προς όφελος όλων, παρά όλα τα προηγούμενα υποκριτικά χαμόγελα που μου περιέγραψες και δεν μου λένε τίποτε τώρα?».
«- Δεν έχεις άδικο, λέει ο φίλος, αλλά δεν κατάλαβες! Η παροιμία θέλει να ´γελά καλά, όποιος γελάσει τελευταίος´. Μα, με τα καμώματα της τωρινής κυβέρνησης, μάλλον στο τέλος θα ξεχάσουμε τι πράγμα είναι -ή τι ήταν- το γέλιο? Ισως θα γελάνε, πιθανόν και να καγχάζουν σε βάρος μας τότε, μόνον οι Ευρωπαίοι και η κα Μέρκελ!».
?Αδικο έχει ο φίλος;