ΠΟΛΛΑ λέγονται εκ των υστέρων για τον χειρισμό της υπόθεσης «ελληνική χρεοκοπία» από τη σημερινή κυβέρνηση και προσωπικά τον κ. Γ. Παπανδρέου. Η αλήθεια ποτέ δεν ήταν αρετή των πολιτικών μας. Κανείς και ποτέ δεν τόλμησε να βγει μπροστά στον λαό και να του πει «κύριε, αυτή είναι η κατάσταση κι αυτά τα μέτρα θα πάρω. Σας αρέσουν, δεν σας αρέσουν, αυτά θα εφαρμόσω κι εσείς ρίξτε με!».
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ κόστος ήταν και παραμένει η «πυξίδα» της συμπεριφοράς των πολιτικών μας. Ετσι, το πρώτο λάθος χρεώνεται στον κ. πρωθυπουργό που δεν αποδέχθηκε από την αρχή και δεν μας εξήγησε από την πρώτη κιόλας μέρα «το βάρος του οικονομικού προβλήματος της χώρας». Ο κ. Παπανδρέου, δυστυχώς, παρέμεινε, θα το θυμάστε, για αρκετούς μήνες δέσμιος των προεκλογικών δεσμεύσεών του («λεφτά υπάρχουν»), ενώ συνέβαιναν τα αντίθετα με τα ψευδή στατιστικά που απεκάλυπτε η Ε.Ε.
ΑΛΛΑ κι όταν «μας πήραν χαμπάρι» ότι πάμε για χρεοκοπία ευρισκόμενοι στο έλεος των αγορών (θυμάστε τα spreads) και χρειάστηκε να «αποδεχθούμε» το μνημόνιο (εν αγνοία μας, ουσιαστικά) και τότε ακόμη υπήρχε μια απόλυτη σύγχυση ή μάλλον συσκότιση των περί το Μνημόνιο διαλαμβανομένων? Για ποιον λόγο, λοιπόν, ο κ. Στρος Καν να μην είναι πιστευτός σήμερα και να μη δημιουργεί μια ρωγμή στην κυβέρνηση και τη διαχείριση της όλης υπόθεσης;
Στ.Γ.Κ.