Οσοι παρακολούθησαν την κοινή συνέντευξη Μέρκελ – Παπανδρέου, μετά τη συνάντησή τους, θα κατάλαβαν ότι βρισκόμαστε κάπου στην αρχή του παιχνιδιού που λέγεται «κοινή οικονομική διακυβέρνηση της Ε.Ε.» και ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός καταβάλει κάθε προσπάθεια για να βρεθούμε στο τεραίν από όπου θα μπορούμε να επηρεάσουμε το παιχνίδι και όχι στην εξέδρα ως παθητικοί θεατές περιμένοντας να δούμε την έκβαση του αγώνα. Αν η ομάδα που υποστηρίζουμε ηττηθεί, τότε «για δες καιρό που διάλεξε?»! Γι? αυτό, ο πρωθυπουργός προσπαθεί να μας βάλει στη «θύρα» που κερδίζει, η οποία κανείς δεν αμφιβάλλει ότι είναι η ομάδα της Γαλλογερμανικής συμμαχίας. Η ομάδα αυτή είναι για την ώρα, χωρίς να φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα σοβαρός αντίπαλος, η ισχυρότερη της Ευρώπης και χωρίς αυτή δεν υπάρχει ποδόσφαιρο (πάει να πει οικονομικό μέλλον της Ε.Ε.) στη γηραιά ήπειρο. Αγνωστο είναι σή?ερα αν η συμμετοχή μας στην κυρίως εντεκάδα, στον πάγκο της ομάδας ή στα τσικό, είναι εφικτή όπως επίσης άγνωστο είναι, αν η «ευρωπαϊκή λύση» που ετοιμάζεται θα είναι τόσο σκληρή όσο περιγράφεται από τους μελλοντολόγους της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το αν σ? αυτή την ομάδα θα έχουν θέση κάποιοι «ζημιάρηδες» όπως η αφεντιά μας, θα προκύψει στο τελικό στάδιο διαπραγ?άτευσης όπου θα καθοριστούν και οι ρυθμοί προπόνησης. Προς το παρόν, το ?όνο που είναι εξασφαλισμένο για όσους υπαχθούν σε ?ια οικονο?ική διακυβέρνηση (πράγμα σχεδόν βέβαιο για ελόγου μας) ότι αυτή θα υπακούει σε κανόνες λειτουργίας γερμανικής τράπεζας και όχι σε αυτούς που λειτουργεί? το Δ. Σ. του Δήμου Αθηναίων.
ΑΕΣ