Πολλοί αποδίδουν στον υπουργό Οικονομικών τον χαρακτηρισμό του πλέον «εφευρετικού» υπουργού διότι μέχρι σήμερα αναγκάστηκε πολλές φορές να εγκαταλείψει το αρχικό του σχέδιο και να το αντικαταστήσει με άλλο, αποδεικνύοντας ότι έχει ιδέες, άλλοτε φορώντας μάσκα στο μνημόνιο και άλλοτε φορώντας μάσκα το μνημόνιο.
Κι όσο κι αν μπορείς να ασκήσεις κριτική για τη μεταβλητότητα στις αποφάσεις του πρέπει να αναρωτηθείς τι άλλο μπορεί να κάνει ένας υπουργός που επείγεται να βρει λεφτά και δεν τα βρίσκει, παρά να αλλάξει τους τρόπους και τα πεδία αναζήτησής τους; Βέβαια από τη μια αλλαγή στην άλλη, όλο και φοράει κάποια μάσκα σε φόρους ή επιβαρύνσεις και τους παρουσιάζει σαν? φοροελάφρυνση, αλλά αυτό είναι σύνηθες στο συνήθως? αποκριάτικο φορολογικό ημερολόγιο.
Επειδή τώρα τα πράγματα έχουν «σφίξει» και όλες οι μάσκες έχουν πέσει στο εσωτερικό, η συγκέντρωση χρημάτων είναι θέμα πολιτικών που πρέπει να ασκηθούν όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε υπερεθνικό επίπεδο, θα περίμενε κανείς οι πολιτικές δυνάμεις να συνεργαστούν.
Για αυτό τον λόγο η κυβέρνηση, έχει καλέσει τα κόμματα σε διαβούλευση αναζητώντας τρόπους συνεργασίας και συναίνεσης. Ομως, τα κόμματα της Αριστεράς, πριν καν ακούσουν τον πρωθυπουργό, ανακοινώνουν ή ότι δεν θα προσέλθουν σε καμιά συνάντηση ή ότι θα αρνηθούν οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του, ενώ η ΝΔ αρνείται να προσέλθει στον πολιτικό διάλογο που επιχειρεί ο υπουργός Οικονομικών για το μείζον πρόβλημα του δημοσίου χρέους χαρακτηρίζοντας προσχηματική τη σχετική συζήτηση για επιβολή νέων μέτρων. Την ίδια ώρα η ΝΔ μεταδίδει ότι, στο πλαίσιο της συνόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που συνέρχεται στο Ελσίνκι, θα αποδεχθεί το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, το οποίο εισηγείται η Γερμανίδα καγκελάριος ως αντίδοτο στην κρίση χρέους.
Ευλόγως, λοιπόν, διερωτάται κανείς, τι είναι εκείνο που επιτρέπει στη ΝΔ να αποδέχεται κάποιες πολιτικές στο Ελσίνκι και να μην τις κουβεντιάζει καν στην Αθήνα. Σε μερικούς πολιτικούς αρέσει η μάσκα του Ιανού?!