Οπως μεταφέρει στα «Νέα» από την εφημερίδα «Λιμπερασιόν» ο Μιχάλης Μητσός, η Γιουκίνο Κάνο, Ιαπωνέζα καθηγήτρια γαλλικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Κόμπε – Ζιογκαγκουίν, γράφει: Η Ιαπωνία δεν αλλάζει τις συνήθειές της. Αν και η γη εξακολουθεί να τρέμει, οι αντιδραστήρες στη Φουκουσίμα να «βήχουν» επικίνδυνα και οι φόβοι ότι από ώρα σε ώρα θα ξυπνήσει και το ηφαίστειο, οι κάτοικοι του Τόκιο δεν έχουν αναπαυτεί ούτε μια μέρα από την ημέρα του σεισμού στις 11 Μαρτίου. Οι επιχειρήσεις διάσωσης συνεχίζονται με στωικότητα, ηρωισμό και απόλυτη τάξη. Ο καθένας κάνει τη δουλειά του, μειώνοντας στο μισό την κατανάλωση νερού, ρεύματος, φυσικού αερίου και τηλεφώνου, ώστε να έχουν περισσότερο οι ζώνες που υποφέρουν. Η λέξη «πανικός» που στα Δυτικά Μ.Μ.Ε. πρωταγωνίστησε στους τίτλους των ειδήσεων, παρά το κύμα των ξεριζωμένων από το τσουνάμι, παρά τη ραδιενέργεια, δεν ακούστηκε σε καμιά εκπομπή των ιαπωνέζικων καναλιών, δεν γράφτηκε σε καμιά γιαπωνέζικη εφημερίδα, δεν παρατηρήθηκε σε κανένα σούπερ μάρκετ. Οι Ιάπωνες ξεκινούν ουσιαστικά από το μηδέν και επανεφευρίσκουν με εγκαρτέρηση την πατρίδα τους. Δεν είναι ούτε αισιόδοξοι ούτε απαισιόδοξοι απλώς δεν απελπίζονται. Συμμετέχουν όλοι στις εργασίες ανασυγκρότησης και προχωρούν, ήρεμοι σαν τα βουνά και τα ποτάμια τους. Ευγενικοί. Αξιοπρεπείς. Εμείς αλήθεια, πόσο μπορούμε να διδαχτούμε από το ιαπωνικό παράδειγμα; Γιατί κι η δική μας πατρίδα είναι ερειπωμένη.
ΑΕΣ