Αρκετοί πολίτες, ερμηνεύοντας την οικονομική κρίση, υποστηρίζουν ότι η έντασή της στην ελληνική πραγματικότητα οφείλεται στο «κάθισμα» που παρουσιάζει ο κατασκευαστικός κλάδος και η μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Η μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας και η περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Εργων οδήγησαν στην ανεργία χιλιάδες εργαζομένους όχι μόνο στην οικοδομή, αλλά και σε εκατοντάδες άλλα επαγγέλματα που συνδέονται μ? αυτήν. Και μέσα σ? αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, θεωρώντας ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι, ανάλαβε να? τα κάνει έτσι..! Θεωρώντας δηλαδή ότι ο τομέας της οικοδομής ευημερεί, ότι τα πολεοδομικά γραφεία έχουν μπλοκάρει από τις χιλιάδες οικοδομικές άδειες που πιέζονται να εκδώσουν, ότι οι μηχανικοί δεν προλαβαίνουν να επιβλέπουν τα «σιδερώματα» και τα «μπετά» των νέων οικοδομών και ότι τα στεγαστικά δάνεια που είχαν χορηγήσει σαν «φέιγ βολάν» οι Τράπεζες, εξοφλούνται με μεγάλη ευκολία, ανέλαβε την πρωτοβουλία να? «ξεκουράσει» το σύστημα. Αποκάλυψε την πρόθεσή του να καταργήσει τη φοροαπαλλαγή στους τόκους των στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, προαναγγέλλοντας στην ουσία ένα οικονομικό τσουνάμι στον οικοδομικό τομέα. Προφανώς, οι παράγοντες που εφηύραν και πρότειναν τη ρύθμιση, δεν διατηρούν καμιά επαφή με την κοινωνία. Η πρότασή τους, αποτέλεσμα μιας φορολογικής γραφειοκρατίας μακριά από την πραγ?ατικότητα, θα είναι χαριστική βολή σε έναν τεράστιο κλάδο της οικονο?ίας -την οικοδομή- και ταυτόχρονα θα βυθίσει στη δυστυχία χιλιάδες πολίτες (κυρίως νέους) που δανείστηκαν για να αποκτήσουν ένα σπίτι και τώρα καλούνται να? το μεταβιβάσουν στις Τράπεζες ή στους τοκογλύφους?!
ΑΕΣ