Πέρασε και εφέτος η Μεγάλη Εβδομάδα και οι γιορτές του Πάσχα για άλλους με κατάνυξη και παραδοσιακά και για άλλους με στέρηση και φτώχεια, αλλά ίσως με ελπίδα. Εστω και καθυστερημένα θα αναφερθώ σε ένα συγκινητικό γεγονός της Μεγάλης Παρασκευής που καταγράφηκε σε εφημερίδα των Αθηνών και που βεβαιώνει πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι.
Στο χωριό Τρίλοφο, έξω από τη Θεσσαλονίκη, τον Επιτάφιο ´σήκωσαν´ νέοι, που οι γονείς των ´καλών´ παιδιών, δεν τα άφηναν να κάνουν παρέα.
Ηταν πρώην τοξικομανείς, χούλιγκανς των γηπέδων, που είχαν μπει φυλακή ή άλλοι παραβάτες του νόμου, που αφορά μόνο τους ταπεινούς και όχι τους ´κρατούντες´. Ο άνθρωπος που πέτυχε αυτό το θαύμα είναι ο ιερέας του χωριού παπα-Χρήστος, που αφηγήθηκε στον δημοσιογράφο Κώστα Κουκουμάκα ότι: Πριν από δέκα χρόνια, πρωί του Μ. Σαββάτου, πηγαίνοντας στην Εκκλησία νωρίς, αντίκρισε ξαπλωμένους στο προαύλιο καμιά εικοσαριά νεαρούς που είχαν ξεμείνει από το προηγούμενο βράδυ. Ηταν βρόμικοι και ταλαιπωρημένοι, αλλά με την ´προσέγγισή´ του, του ζήτησαν να κοινωνήσουν. Ο παπα-Χρήστος, αν και με την αμφιβολία ότι δεν είχαν νηστέψει, τους εξομολόγησε και τους μετάλαβε. Εκτοτε ο ιερέας δέθηκε με τα παιδιά και τα επόμενα χρόνια, ζήτησαν, τα περισσότερα που έμειναν εκεί, να σηκώνουν αυτά τον Επιτάφιο. Μετά απ? αυτό οι κάτοικοι του χωριού ζητούν να πορευθούν μαζί τους. Και ο παπα-Χρήστος αναφέρει στον συντάκτη:
«Κανένα από αυτά τα παιδιά δεν κατέστρεψε τον κόσμο. Αυτό το κάνουν όσοι φοράνε γραβάτες και το μόνο που έχουν να πουλήσουν είναι πατρίδες και θρησκείες. Οι νέοι άνθρωποι απορρίπτουν την εξουσία και τον καθωσπρεπισμό. Για να τους καταλάβουμε πρέπει να έρθουμε κοντά τους και να τους ακούσουμε. Με κατηγόρησαν ότι πηγαίνω στο γήπεδο, στην κερκίδα των σκληροπυρηνικών στην Τούμπα. Η αγάπη που εισπράττω εκεί μέσα δεν περιγράφεται. Ξέρετε κάτι, τα παιδιά στην κερκίδα είναι η μόνη σου ελπίδα. Και ο Χριστός έζησε κοντά σε εκείνους που η κοινωνία είχε κάνει πέρα».
Αντώνης Πλυμάκης