Ακολουθώντας το παράδειγμα των «Indignados» (= «Αγανακτισμένων») νέων της Ισπανίας, δεκάδες χιλιάδες Έλληνες νέοι, μέσω του Facebook, ετοιμάζουν ανάλογες κινητοποιήσεις και στη χώρα μας.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ έχει φτάσει στα όριά της. Μεγάλη δυσαρέσκεια κυριαρχεί παντού. Διαπιστώνεται ότι το κόστος της μη φορολόγησης των μεγάλων εισοδημάτων που διαφεύγουν πάντα, αλλά και αυτό του 2ο Μνημόνιο, μετακυλίεται και πάλι στις πλάτες μισθωτών, συνταξιούχων, απλών πολιτών! Είναι ισονομία και δικαιοσύνη αυτό;
ΕΤΣΙ, γρήγορα ο θυμός μετατρέπεται σε αγανάκτηση και αυτή με τη σειρά της σε ξέσπασμα. Είχαμε γράψει και παλαιότερα για το θαυμάσιο βιβλίο «Indignez – vous!» (= Αγανακτήστε!) του 94χρονου Γάλλου St?phane Hessel (2010) που έκανε αλλεπάλληλες εκδόσεις στη Γαλλία και μεταφράστηκε σε όλον τον κόσμο. Περιέργως, το βιβλίο αυτό δίνει και το ιδεολογικό υπόβαθρο των ξεσηκωμάτων της νεολαίας στην Ισπανία, στη Γαλλία και τώρα εδώ.
ΑΣ ξαναθυμηθούμε μια αρχή: «Οι επαναστάσεις -έλεγε ο Μπακούνιν- δεν αυτοσχεδιάζονται, δεν γίνονται αυθαίρετα. Ούτε από άτομα ούτε ακόμα από τα πιο δυνατά σωματεία. Ανεξάρτητα από κάθε θέληση κι από κάθε συνωμοσία, οδηγούνται πάντοτε απ? την πίεση των πραγμάτων?». Και η πίεση των πραγμάτων, σήμερα, εδράζεται σε αιτίες με μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα.
ΙΣΩΣ σήμερα αυτές να είναι ακόμη συγκεχυμένες. Λιγότερο καθαρές ιδεολογικά από άλλοτε (φασισμός, ναζισμός), όμως, στη χώρα μας το οικονομικό, η διαφαινόμενη χρεοκοπία, η ατιμωρησία των υπευθύνων πολιτικών για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα σε πολύ πλούσιους και πολύ φτωχούς στην Ευρώπη, η επιδεινούμενη κατάσταση του πλανήτη, οι λαθρομετανάστες, η διογκούμενη εγκληματικότητα, οι οικονομικοί μετανάστες, η ανασφάλεια, η καταρράκωση των αξιών και της αξιοπρέπειας του ατόμου, η τρόικα και οι απαράδεκτες απαιτήσεις των δανειστών μας, η δικτατορία των αγορών και των οίκων αξιολόγησης, η μη συναίνεση στο ελάχιστο των ελληνικών κομμάτων για έξοδο από την κρίση, το μέγεθος της ανεργίας, η φυγή της νεολαίας μας έξω κ.λπ. κ.λπ. δεν είναι, άραγε, σοβαροί λόγοι αγανάκτησης και ξεσπάσματος;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο ότι το κίνημα των άνεργων νέων που βούλιαξε τους σοσιαλιστές πρόσφατα στις εκλογές στην Ισπανία ονομάζεται κίνημα της «15ης του Μάη»: εκείνη ακριβώς τη μέρα (λίγο πριν τις εκλογές), εκατοντάδες χιλιάδες λαού κατέκλυσαν την μεγάλη πλατεία Puerta de Sol (= Πύλη του Ήλιου) και διαδήλωσαν ειρηνικά κατά της οικονομικής πολιτικής Θαπατέρο. Οι Los indignados (= Οι Αγανακτισμένοι) όπως αυτοαποκαλούνται οι διαμαρτυρόμενοι νέοι είναι αξιοθαύμαστοι, διότι μέρες τώρα έχουν στρατοπεδεύσει στην τεράστια πλατεία της Μαδρίτης, χωρίς να σπάσουν καμιά βιτρίνα, χωρίς σταγόνα αίματος? Κι ας προσπαθούν αριστεριστές, άλλα προβοκατόρικα κινήματα και κόμματα να τους καπελώσουν. Δεν τους το επιτρέπουν. Μόνον έτσι γεννιέται το καινούργιο?
Πράγματι πολύ συγκεχυμένες οι αιτίες του κινήματος. Δεν προτίνει λύσεις.Δεν έχει συγκεκριμένο στόχο. Ετσι, μάλλον πουθενά δεν θα οδηγήσει. Η νεολαία καλύτερα αντί να αγανακτά ας βοηθήση να κτοίσουμε ένα συγχρονο ανταγωνιστικό και πολιτισμενο κράτος. Και οι διανοουμενοι αντί να αρνούνται συνεχώς τα πάντα θα ήταν καλό να στρέψουν την ευφυία τους σε εποικοδομιτικές προτάσεις. Ο Ελληνας έχει μάθει να κάθεται και να απαιτεί. Καιρός είναι να μάθει να δημιουργεί και να προσφέρει. Ετσι ίσως σώσει την Ελλάδα και τον εαυτό του.
Πολλοί από τους αγανακτησμένους της αγορας είναι αυτοί πού κάθε νύχτα μουτζουρώνουν την πόλη μας και γράφουν πως μισούν ότι εμείς αγαπάμε- να λέγεται κι αυτό.