ΤΗΝ ονομάζουμε γενιά «Α»: τόσο από το πρώτο γράμμα της λέξης «Αγανακτισμένοι» όσο και επειδή αποτελεί το «α» της ελπίδας για κάτι καλύτερο… Βασικό χαρακτηριστικό των ογκωδών πια συγκεντρώσεων στην Αθήνα είναι η απουσία πολιτικών κομμάτων, συνθημάτων και πανό που κυριαρχούσαν σε άλλες συγκεντρώσεις. Ξεκάθαρο το αντικομματικό μήνυμα: «Ούτε ΠΑΜΕ ούτε ερχόμαστε, μένουμε εδώ», όπως λένε χαρακτηριστικά.
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ η πρώτη αντίδραση του… παλαιοκομματισμού είναι η συκοφάντηση και η διάβρωση του κινήματος: όχι δεν μπορεί να είναι μια γενιά «απολιτική», όταν δεν έχει δουλειά, δεν έχει μέλλον, της στερήσανε τα όνειρα. Είναι απλά μια γενιά «αηδιασμένη» που έπαψε να κάθεται στον καναπέ και θέλει να παρέμβει δυναμικά στην αλλαγή της ζωής της. Η απώλεια εμπιστοσύνης δεν είναι μόνον απέναντι στο σαθρό πολιτικό σύστημα. Αλλά και απέναντι των δικαστικών, των ΜΜΕ, των «πνευματικών» ανθρώπων που λούφαξαν… «…Αργήσαμε, αλλά ξυπνήσαμε» λένε. Θα ξυπνήσουν ποτέ και οι… πολιτικοί μας; Αμφιβάλλουμε…
Στ.Γ.Κ.,