Στη δεκαετία του ?50 μια φράση που αντηχούσε συνήθως ως απειλή ένα βήμα πριν την απόλυτη καταστροφή ήταν «προσέξτε να μη γίνει της Κορέας». Στις μέρες μας, στη δυτική ακτή της Ευρώπης, στην Πορτογαλία, το κόμμα που κέρδισε τις εκλογές την προηγούμενη Κυριακή, είχε κεντρικό σύνθημα της προεκλογικής εκστρατείας του το σύνθημα: «Να μη γίνουμε σαν την Ελλάδα»?! Να αποφύγουν δηλαδή την απόλυτη καταστροφή! Η Πορτογαλία πέταξε από τη ράχη της, σχεδόν μαζί μας, την πολυετή δικτατορία του Σαλαζάρ και έκτοτε μας είχε, αλλά και την είχαμε, ως μέτρο σύγκρισης. Σήμερα, μας θεωρεί ως παράδειγμα προς αποφυγή! Μπαίνοντας αργότερα από εμάς στην Ε.Ε., αξιοποίησε πιο αποδοτικά τους ευρωπαϊκούς πόρους και προσαρμόστηκε πιο γρήγορα στο κοινοτικό κεκτημένο, μεταφέροντας στην καθημερινή πολιτική πρακτική, ευρωπαϊκές συμπεριφορές και ρεαλισμό. Ετσι η προεκλογική εκστρατεία των κυρίαρχων κομμάτων της χώρας, δεν εξαντλούσε η μια την άλλη, δεν απέρριπτε η μια ό,τι δεχόταν η άλλη. Το ένα κόμμα δεν αναθεμάτιζε ό,τι υπέγραφε το άλλο και δεν υποσχόταν ότι κερδίζοντας τις εκλογές θα έφερνε τα πάνω κάτω και θα τα άλλαζε όλα. Δεν έλειψαν βέβαια οι συνήθεις εκλογικές αντιδικίες, αλλά οι δύο μονομάχοι δεν απέρριψαν εκ προοιμίου ως καταστροφικό ό,τι περιείχε το Μνημόνιο που υπέγραψαν οι άλλοι. Εξήγησαν στους ψηφοφόρους ότι και αυτοί θα εφαρμόσουν τις ρυθμίσεις του ?ε κριτήριο την ταχύτερη έξοδο της χώρας από τις δεσμεύσεις του. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κέρδισε τις εκλογές με σύνθημά… περισσότερο Μνη?όνιο! Δίδαγμα; Από αυτούς που καλεί ο Καραγκιόζης στο τελάλημά του: «Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι» απορρίπτοντας την πιθανότητα να ομοιωθούμε με τους τρεις τελευταίους και αδυνατώντας να προσεγγίσουμε τους δυο πρώτους, ας διαλέξουμε ως παράδειγμα τους τρίτους. Προφανώς, αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τη συντηρητική μας παράταξη.
ΑΕΣ