Μπορεί να γλυτώσαμε την τοποθέτηση στα Υπουργεία υπαλλήλων της τρόικας ως επιτρόπων – εμπειρογνωμόνων, δηλαδή οικονομικών κηδεμόνων, αλλά τίποτα δεν αποκλείει ο ανασχηματισμός που συζητείται ως επικείμενος, να συμπεριλάβει στους κόλπους της κυβέρνησης τεχνοκράτες και παράγοντες πέραν του πολιτικού χώρου που καλύπτει το κυβερνητικό κόμμα. Βέβαια, οι αστοχίες των κυβερνητικών μέτρων αύξησαν τα ποσοστά αποδοχής ως υπουργών εξωκοινοβουλευτικών προσωπικοτήτων από τους πολίτες, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να δεχτούν να κυβερνώνται από μια ομάδα αριθμολάγνων αποδεκτών από την τρόικα, που θα παραβλέπουν το πολιτικό κόστος χωρίς να έχουν καμιά λαϊκή εξουσιοδότηση και νομιμοποίηση, αλλά υπάρχει και το Σύνταγμα. Και ναι μεν οι τεχνοκράτες είναι απαραίτητοι για την μελέτη των προβλημάτων, την πρόβλεψη των εξελίξεων και την πρόταση περισσότερων του ενός εναλλακτικών τρόπων επίλυσής των, αλλά ανεύθυνοι απέναντι στον λαό (ο οποίος δεν τους επέλεξε) δεν μπορούν να αποφασίζουν ερήμην του. Τις αποφάσεις θα τις πάρουν οι εκλεγμένοι, που είναι απολύτως υπεύθυνοι απέναντι στη λαϊκή πλειοψηφία που τους νομιμοποίησε. Οι τεχνοκράτες μπορεί ενίοτε να διοικούν ανώνυμες εταιρείες επιτυχώς, αλλά είναι και αναρίθμητες οι ανώνυμες εταιρείες που χρεοκοπούν υπό τη διοίκηση ικανότατων τεχνοκρατών. Αφήστε δα που η κυβέρνηση δεν αντιπροσωπεύει οικονομικά συμφέροντα μετόχων αλλά Συνταγματικά δικαιώματα πολιτών. Αρκεί να μη το ξεχνά.
ΑΕΣ