Κύριε πρόεδρε,
«η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους. Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκε την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησεν την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου. Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή. Τότε δια της βίας, τώρα δια του δόλου… και δια της βίας.»
…Αυτά, δεν μας τα λέει κανένας περισπούδαστος πολιτειολόγος, που συνήθως ό,τι λέει το λέει πίσω από το γραφείο του! Τα διατυπώνει ένας απλός πολίτης του προπερασμένου αιώνα: ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, που γιορτάζουμε φέτος τα 100χρονα του θανάτου του (στο «Οι έμποροι των εθνών», 1882 – 1883).
…Αλλαξε τίποτε από τότε…; Δυστυχώς, όχι!
ΕΡΜΟΛΑΟΣ
Στην Ελλάδα μέχρι την κυβέρνηση Καραμανλή ,που αυτη η πραγματικότητα έφτασε στο αποκορύφωμα της, πράγματι δεν άλλαξαν πολλά. Τώρα όμως έσκασε η ελληνική φούσκα και δύσκολα πια θα γυρίσουν αυτά τα φαινόμενα. Ακόμα και αν κυβερνήσουν ξανά Σαμαράδες, Σπηλιωτόπουλοι και Αβραμόπουλοι… Θεέ μου, τι
ειρωνεία της ιστορίας θα ήταν αυτή! Δήκιο έχει ο Δρούτσας άμα λέει ότι δύο θητείες φτάνουν.