Ενώ σύμπαντες οι Ελληνες προσπαθούμε να κατοχυρώσουμε την ευρεσιτεχνία… πώς ανοίγουν τρύπες στο νερό, οι παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις φοβούνται ότι μια χρεοκοπία της Ελλάδας µπορεί να τινάξει στον αέρα την παγκόσµια οικονοµία. Αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο αυτό, μιλώντας για τη «µητέρα όλων των κρίσεων», της οποίας οι επιπτώσεις θα είναι πολύ µεγαλύτερες από την κατάρρευση της Lehman Brothers και καταστροφικότερες από το «κραχ» του 1930. Το ερώτημα που τίθεται, μετά τη δημοσιοποίηση των προθέσεων του ΔΝΤ και της Ε.Ε. να μας χορηγήσουν νέα βοήθεια (μέχρι 125 δισ. λένε, με νέες μεγάλες θυσίες από τους Έλληνες βέβαια) είναι αν η Ελλάδα θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που πρέπει να αναλάβει για τη σωτηρία της. Εμείς από τη μεριά μας φροντίζουμε επιμελώς, όσο ενδυναμώνεται το ενδιαφέρον των ισχυρών (για δικούς τους λόγους βέβαια) για τη διάσωση της χώρας μας από τη χρεοκοπία, τόσο να ενδυναμώνουμε τις αμφιβολίες τους περί του αν «θέλουμε» ή αν μπορούμε να σηκώσουμε το βάρος της σωτηρίας μας. Προχθές μάλιστα, δώσαμε ένα απτό δείγμα για το πόσο εύκολα (και επιπόλαια) αφήνουμε να δημιουργηθούν στο πολιτικό σκηνικό φυγόκεντρες δυνάµεις που μπορούν να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την προσπάθεια διάσωσης της χώρας. Μη μπορώντας να ξεφύγουμε από το σύνδρομο του ψιλικατζή, θέτουμε το περιορισμένο κομματικό συμφέρον υπεράνω του εθνικού και είμαστε πρόθυμοι «αντί για τον ψύλλο, να κάψουμε το πάπλωμα». Να ελπίσουμε ότι η νέα κυβέρνηση θα αποδείξει ότι έχει το βάρος που απαιτείται.
ΑΕΣ