Δεν είναι λίγοι οι συμπατριώτες μας που νομίζουν ότι λόγω της αλληλεξάρτησης των εθνικών οικονομιών οι Τράπεζες σε όλο τον κόσμο που κατέχουν ελληνικά ομόλογα και οι σύμμαχοί μας στην Ε.Ε. θα αναγκαστούν να μας βοηθήσουν για να μην χρεοκοπήσουμε. Το να μας βοηθήσουν είναι μάλλον το πιθανότερο, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό. Πρέπει να τους πείσουμε ότι μπορούμε να διαχειριστούμε τις δυσκολίες μας και τα χρήματα που θα μας δανείσουν και θα είναι μέγα λάθος μας αν νομίσουμε ότι μπορούμε να διαπραγματευτούμε με όπλο την απειλή κατεδάφισης του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Σε ένα σύνολο δομημένο όπως η Ε.Ε. δεν μπορείς να παριστάνεις τον παλληκαρά, ο οποίος ζωσμένος με φυσεκλίκια και εκρηκτικά απειλεί τους εταίρους του. Γιατί περίπου έτσι και για αρκετά χρόνια, η Ελλάδα επικαλούμενη τις ιδιομορφίες της πέτυχε μεγαλύτερες ενισχύσεις, υψηλότερα κοινοτικά πακέτα, εξαιρέσεις, προστασία και καθυστερήσεις στην εφαρμογή της κοινοτικής νοµοθεσίας. Οχι βέβαια ότι αυτό δεν εξυπηρετούσε και τους συμμάχους οι οποίοι έτσι μας κηδεμόνευαν ακόμη περισσότερο, αλλά τώρα το ποτήρι ξεχείλισε. Το μόνο που θα καταφέρουμε αν δεν προσπαθήσουμε και οι ίδιοι να ενισχύσουμε το ευρωπαϊκό προφίλ μας, θα είναι να γίνουμε ακόμη πιο καταγέλαστοι και (δυστυχώς) πιο μισητοί από τους πολίτες της Ευρώπης που δεν μπορούν να μας «πληρώνουν» ως κακομαθημένα, άτακτα και σπάταλα παιδιά που καταβροχθίζουμε τις οικονομικές ενισχύσεις όπως ο Κρόνος τα παιδιά του. Και βεβαίως είναι δύσκολο να φύγει ένα μέλος από τους κόλπους της Ε.Ε. αλλά τίποτα δεν αποκλείει να μας… εξωπετάξουν! Γι’ αυτό, σιγά τους παλληκαρισμούς…
ΑΕΣ