Θα μπορούσε άραγε αυτή η κρίση και η λαίλαπα μέτρων να έχει κάποια οφέλη για την κοινωνία; Ναι θα μπορούσε. Μια ματιά στους δρόμους και μια μικρή “υποκλοπή” στα πηγαδάκια που στήνουν οι πολίτες σε δημόσιους χώρους, καφενεία και υπηρεσίες, αρκεί να αποδείξει μια μεγάλη και ουσιαστική αλλαγή που συντελείται στην κοινωνία. Από την εποχή του κομματικοποιημένου πολίτη περνάμε στην εποχή της πολιτικοποίησης. Από την εποχή της αδιαφορίας, περνάμε στην εποχή της συμμετοχής.
Οι Έλληνες προβληματίζονται, αρχίζουν να σκέφτονται “πολιτικά”, να αρθρώνουν πολιτικό λόγο και να συζητούν για τα ουσιαστικά προβλήματα της χώρας και της κοινωνίας. Οι λίγοι, οι “ρομαντικοί”, οι “γραφικοί”, βλέπουν ανθρώπους να συγκεντρώνονται γύρω τους, έτοιμους να ακούσουν, να συζητήσουν, να εκφέρουν άποψη.
Νέοι που “σνόμπαραν” το πολιτικό γίγνεσθαι, κατεβαίνουν στους δρόμους, διαδηλώνουν ειρηνικά και αναδιαμορφώνουν την “ατζέντα” τους διαγράφοντας από τις προτεραιότητές τους, τα τηλεοπτικά ριάλιτι, τις πίστες, τα… ποπ είδωλα.
Εν ολίγοις, βιώνουμε την πολιτικοποίηση μιας ολόκληρης γενιάς, η οποία συντελείται σε καιρούς σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής.
Και το μεγάλο ερώτημα; Πόσοι και ποιοι θα επιβιώσουν για να συντελέσουν στην οικοδόμηση μιας διαφορετικής κοινωνίας, ενός νέου πολιτικού συστήματος;
Π.ΠΕΡ.