Οποιοι, λόγω ηλικίας, έχουμε ακούσει στη Βουλή ή στο μπαλκόνι, τους κοινοβουλευτικούς ρήτορες της εποχής μας, όπως ο γέρος της Δημοκρατίας, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Ηλίας Ηλιού, ο Θανάσης Κανελλόπουλος, ο Αντρέας Παπανδρέου και άλλοι, όλοι αείμνηστοι σήμερα, τους θυμηθήκαμε προχθές στην Βουλή ακούγοντας τον υπουργό Οικονομικών κ. Ευάγγελο Βενιζέλο να αγορεύει. Η χωρίς χειρόγραφο παρουσία του στο βήμα, παρέπεμπε σε μεγάλες στιγμές που έχει ζήσει το κοινοβούλιο στο παρελθόν και όπως (γράφει στα «Νέα» ο Γ. Λακόπουλος) η αίθουσα της Βουλής μοιάζει με αμφιθέατρο «ο καθηγητής υπουργός βρήκε ευκαιρία να παραδώσει μαθήματα» κοινοβουλευτικού κύρους. «Με συγκροτημένη σκέψη, υποδειγματική παρουσίαση, αλλά και εμφανή αυταρέσκεια έδωσε μαθήματα ως ρήτορας στην Ολομέλεια και ως διαπραγματευτής στο παρασκήνιο». Απευθύνθηκε σχεδόν ξεχωριστά σε καθένα από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα έριξε γέφυρες επικοινωνίας με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου, χωρίς να παραλείψει να κοιτάξει και τους πολίτες που «αγανακτισμένοι» διαδήλωναν στην πλατεία. Εκανε σαν έτοιμος από καιρό την παρουσία που ανέτοιμος βιάστηκε να κάνει στο Ζάππειο μετά την εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ το 2004.
ΑΕΣ