Ένας τοίχος γκρίζος και γεμάτος μουτζούρες και ύβρεις έχει μετατραπεί σε ένα… τροπικό δάσος γεμάτο χρώματα, περίτεχνα σχέδια. Όλα αυτά στην οδό Εμ. Πατεράκη, κοντά στην πλατεία Δικαστηρίων και καλλιτέχνης ο Γιώργος Πράισπιχ. Aπόφοιτος Σχολής Καλών Τεχνών στη Γερμανία και μόνιμος κάτοικος Χανίων, για τέταρτη ημέρα φτιάχνει ένα τεράστιο, εντυπωσιακό και πανέμορφο γκράφιτι.
![](https://i0.wp.com/www.haniotika-nea.gr/media/2020/11/wgiwrgos.jpg?resize=696%2C522&ssl=1)
«Eίμαι γείτονας εδώ και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού μου είπε αν μπορώ να φτιάξω κάτι στον τοίχο. Ένα τοίχο με μουτζούρες, συνθήματα μίσους και κακίας. Είπαμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο» μας λέει καθώς τον διακόπτουμε για λίγο από την εργασία του.
Υπολογίζει ότι θα χρειαστούν άλλες τέσσερις ημέρες και πάνω από 60 spray για να ολοκληρώσει το κυρίως μέρος του γκράφιτι. Στη συνέχεια θα “οπλιστεί” με πινέλα και θα αναλάβει τις λεπτομέρειες πάνω στις τεράστιες εικόνες που έχει δημιουργήσει.
Ο διοικητής του Νοσοκομείου Χανίων Γ. Μπέας και η εκπαιδευτικός Ειρήνη Καλαιτζάκη στο 8ο ημερολόγιο καραντίνας
«Γιατί επέλεξα το συγκεκριμένο θέμα; Ήταν κάτι αυθόρμητο, είχα πάρα πολλές ιδέες αλλά το συγκεκριμένο γκράφιτι αναδεικνύει τα χρώματα της φύσης. Το μόνο λευκό είναι η μάσκα που φοράει η κοπέλα προσαρμοσμένη και αυτή στις ημέρες που περνάμε τώρα. Προσπαθώ να κάνω το ταλέντο μου επάγγελμα, ελπίζω κάποια στιγμή να το καταφέρω» λέει χαμογελώντας.
![](https://i0.wp.com/www.haniotika-nea.gr/media/2020/11/wgrafiti2.jpg?resize=696%2C522&ssl=1)
Από το δρόμο, κάθετος στην Παπαναστασίου και την Τσ. Βάρδα περνάει καθημερινά αρκετός κόσμος. Άλλοι στέκονται για λίγο και θαυμάζουν, άλλοι φωτογραφίζουν κανένας δεν μένει αδιάφορος. «Η πιο χαρακτηριστική αντίδραση είναι των παιδιών που έρχονται εδώ και κοιτάνε. Αυτή είναι η καλύτερη αναγνώριση για μένα» αναφέρει ο καλλιτέχνης.
Ο ίδιος εκτιμάει πως πολλοί γκρίζοι τοίχοι δημόσιων κτηριών, ιδιωτικές πολυκατοικίες σκοτεινές και καταθλιπτικές θα μπορούσαν να “ζωντανέψουν” με χρώματα και εικόνες όπως αυτές των γκράφιτι!
Συγχαρητήρια παλιέ μου παιδικά φίλε
Μια επανάληψη του γνωστού ΜΟτίβου Sχεδιασμένου αυτή τη φορά σε ιδιωτικό και όχι σε δημοτικό κτήριο, όπως το 2016 στο νεότευκτο πάρκινγκ, σε σύνθεση τώρα με την γκράφιτι προσωπική άποψη του σχεδιαστή περί της αποδοχής της όμορφης μάσκας-αξεσουάρ στα πρόσωπα-προσωπικότητα του μέσου πολίτη. Το επόμενο γκράφιτι του ιδίου προφανώς θα είναι μια επίσης ωραιοποιημένη εξωτερική κάμερα ασφαλείας σε σχολείο, από αυτές που τοποθετεί η δημοτική αρχή του Δήμου Χανίων προς αποφυγή των γκράφιτι, με σχέδιο πουά και κόκκινη κορδελίτσα. Πρόκειται απλά για μια έκφραση της αμερικάνικης υποκουλτούρας που καμία σχέση δεν έχει με την πολιτιστική κληρονομιά των Κρητικών. Ξένο στοιχείο, απορριπτέο.
Δεδομένου ότι το συγκεκριμένο «έργο τέχνης» αποτυπώθηκε επάνω σε ιδιωτικό κτίριο δεν θα ασχοληθώ καθόλου με τον μη ανακοινώσιμης Σχολής «καλλιτέχνη». Θα ενδιαφερθώ μόνο εφόσον ο ίδιος, ακόμη και με «Άδεια», αγγίξει με σπρέι χρώματος τοίχο δημόσιου κτηρίου.
Γ.Π. υπέγραψε το γκράφιτι με το κωδικό σου όνομα… make my day !