Και άλλη αναμέτρηση, εκλογική βεβαίως
έρχεται πολύ σύντομα και έχουμ’ όλοι χρέος.
Να συμμετάσχουμε σ’ αυτή τη διαδικασία
έχουμε υποχρέωση, το λέω παρρησία.
Αντιπροσώπους του λαού, ν’ εκλέξουμε καινούριους
φερέγγυους και ικανούς ανέμους να ‘χουν ούριους.
Τη χώρα για να φέρουνε σ’ απάνεμο λιμένα
αφού όσα περάσαμε είναι στο νου γραμμένα.
Κάποια χρονάκια έχουμε να δούμε άσπρη μέρα
και κάποιοι για να ζήσουνε πούλησαν και τη… βέρα.
Σήμερα δεν υπάρχει πια διόλου μεσαία τάξη
κάποια σκαλιά κατέβηκε ποιός ξέρει πού θα φτάσει.
Μα κι οι φτωχοί φτωχότεροι έχουνε καταντήσει
σ’ απελπισία βρίσκονται τους τέλειωσε η κρίση.
Ενώ οι πλούσιοι γίνανε πλουσιότεροι ακόμα
και τρώνε τον αγλέουρα μεγάλο έχουν στόμα.
Οι υπουργοί κι οι βουλευτές εδώ ανήκουν όλοι
κι έχουν εκατομμύρια, κάργα το πορτοφόλι.
Μα δεν αρκούνται σε αυτά, θέλουν ακόμα κι άλλα
μερίδα ονειρεύονται από τρανή κουτάλα.
Ο κρατικός ο κορβανάς, έχει γι’ αυτούς να βγάζει
εφ’ όσον επανεκλεγούν η μέρα πλησιάζει.
Οι Ελληνες θα τρέχουνε μέχρι Ηλίου δύσης
ν’ ανακυκλώσουν τσι παλιές που ‘χανε κυβερνήσεις.
Τόσο τους κόβει το μυαλό, το λιγοστό που έχουν
να αποτύχ’ ο σύντεκνος, θαρρώ πως δεν τ’ αντέχουν.
Το κράτος πελατειακό είναι εδώ και χρόνια
και αν δεν αντιδράσουμε θα παραμέν’ αιώνια.
Θ’ εκλέγουμε για βουλευτή εκείνον που μας σβήνει
μια κλήση κι ένα γράψιμο μα έχουμε ευθύνη.
Ν’ αναδεχθεί ο άξιος, ο ικανός, ο νέος
ίσως ανάμεσα σ’ αυτούς, βρεθεί και Ειρηναίος.
Σαν τον παλιό επίσκοπο Κισσάμου και Σελίνου
που όλοι τον θυμόμαστε γιατ’ έμοιαζε του κρίνου.