Η πανδημία του κορωνοϊού άλλαξε συνολικά την οπτική των ανθρώπων απέναντι στη ζωή. Πέρα από τις αποφάσεις για περιορισμούς ειδικά σε αυτούς που δεν έχουν εμβολιαστεί, πέρα από τα lockdown και τις πυρετώδεις διαβουλεύσεις για το πώς θα συνεχιστεί η όλη κατάσταση, τίποτε πλέον δεν θυμίζει σε πολλά επίπεδα τη ζωή προ κορωνοϊού και ας λένε κάποιοι πως σταδιακά θα γίνει η επιστροφή στην λεγόμενη κανονικότητα. Που ακόμη και αν γίνει τι θα έχει αλλάξει κατ’ ουσίαν; Τίποτε.
Όλο αυτό το διάστημα έγιναν μεγάλες αλλαγές στον τρόπο αντίληψης της ζωής, στον σεβασμό απέναντι στον άλλο αλλά και στη συμμόρφωση με τους επιβαλλόμενους κανόνες από την επίσημη Πολιτεία. Ένα άλλο που άλλαξε είναι ότι ορισμένοι επαγγελματικοί κλάδοι επλήγησαν ανεπανόρθωτα και αυτό είναι ορατό εδώ και πολύ καιρό.
Στα εργασιακά, όλα ανατράπηκαν και σε συνδυασμό ότι ο εμβολιασμός δεν στάθηκε ικανός να αλλάξει τα ισχύοντα δεδομένα, προκύπτει νέο καθεστώς και νέοι κανόνες.
Σιγά – σιγά, με λίγα λόγια, χωρίς αυτό να γίνεται άμεσα αντιληπτό περνάμε σε μια εντελώς διαφορετική εποχή, με ριζικές αλλαγές που ήρθαν για να μείνουν.
Αυτό που αλλάζει επίσης σχετίζεται με την κοινωνική ισορροπία και την αντοχή του όλου συστήματος εξουσίας.
Ούτως ειπείν, οι ευκαιρίες σαρωτικής κοινωνικής αλλαγής αυξάνονται και οι ιδέες για πραγματική δημοκρατία επανεμφανίζονται στο προσκήνιο. Και επειδή αυτό αφορά τους πολίτες, αυτοί είναι και οι μόνοι που θα το αποφασίσουν. Γιατί από την δράση τους εξαρτώνται πολλά.