Πέρασαν ημέρες αφ’ ότου εκδήμησε εις Κύριον μια απλή αλλά πολύ πιστή γυναίκα των Χανίων που ποτέ δεν επεδίωξε την προβολή του μεγάλου έργου του Ιδρύματος που είχε ιδρύσει πριν αρκετά χρόνια, αυτό της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου αλλά ούτε και τη δική της προβολή και καταξίωση.
Εργο χρόνων αθόρυβο και μεγάλο για τον πάσχοντα συνάνθρωπο, για όλους. Υλοποίηση μέρους αυτού του έργου το κτηριακό συγκρότημα στον χώρο της μεγάλης περικαλλούς ομώνυμης του Ιδρύματος εκκλησίας σχεδόν έξω από την Ιερά Μονή Χρυσοπηγής.
Δεν γνωρίζω, αν και προοριζόταν για γηροκομείο, γιατί παραμένει από χρόνια αναξιοποίητο. Ισως γιατί χρειάζονται κάποια χρήματα για την ολοκλήρωση και εξοπλισμό του. Πέρα από την Ιερά μας Μητρόπολη που έχει τόσο μεγάλο φόρτο προσφοράς σε συσύτια, περίθαλψη αναξιοπαθούντων και αμέτρητα άλλα, μήπως είναι δυνατόν από κάποιους χανιώτικους φορείς, ακόμη και την τόσο δραστήρια μοναστική κοινότητα Χρυσοπηγής, να γίνει κάτι;
Τότε ασφαλώς η ψυχή της Αργυρούλας θα είναι πολύ χαρούμενη εκεί που έχει καταταγεί.