1. -Η «χαλαρή στήριξη» των ηγετών της Ε.Ε. σε Κύπρο και Ελλάδα σχετικά με την εκρηκτικών διαστάσεων στάση της Τουρκίας, απέναντι σε δυο εταίρους της Ε.Ε., δείχνει και την αδυναμία της Ενωσης. Αντίθετα, ενθαρρύνει το εύρος και το θράσος των Τούρκων να προχωρήσουν κι άλλο στις παράνομες απαιτήσεις/ενέργειές τους σε βάρος των έμμεσων συμφερόντων όλης της Ευρώπης.
Τα υποτονικά και δήθεν «αυστηρά διαβήματα» της διεθνούς κοινότητας προς την Τουρκία δεν της λένε τίποτε.
Κανένας Ευρωπαίος αξιωματούχος δεν βρέθηκε μέχρι τώρα να προτείνει το αυτονόητο που είναι η λήψη σοβαρών οικονομικών μέτρων σε βάρος της Τουρκίας, για την προκλητική συμπεριφορά της στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλά οι «εταίροι» μας καλούν την Τουρκία και εμάς (!) σε «αυτοσυγκράτηση» και… σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων Κύπρου και Ελλάδας. Η έννοια της προστασίας των συνόρων της Ε.Ε. στην πράξη εξουδετερώνεται από φοβικά εθνικά συμφέροντα κάθε κράτους-μέλους.
Ετσι, η Τουρκία αποθρασύνεται επιδιώκοντας ένα «ατύχημα» στον κύκλο των παραβιάσεών της, ώστε να αναγκάσει Κύπρο και Ελλάδα να «κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» για επίλυση ανύπαρκτων προβλημάτων… Είναι η επίσημη… διπλωματία της αυτή! Προκαλώ και κερδίζω! Αλλά, τα θαλάσσια σύνορα έχουν χαραχτεί σύμφωνα με διεθνείς Συνθήκες και μετά από ποταμούς αίματος, ενώ και οι ΑΟΖ έχουν κατοχυρωθεί νομικά με διακρατικές συνεννοήσεις βάσει των διεθνών κανόνων του δικαίου της θάλασσας.
Όμως, αυτά, τα περί διεθνούς δικαίου, αγνοούνται επιδεικτικά και καταπατούνται ατιμωρητί από την Τουρκία του Ερντογάν…
Στ.Γ.Κ.
…και η μόνη αποτελεσματική απάντηση.
2. -Το μόνο που θα καταλάβαιναν οι Τούρκοι -μια και ένας πόλεμος σε Αιγαίο και Μεσόγειο δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα- είναι οι οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της: τόσο από την Ε.Ε. όσο κι από τις ΗΠΑ. Αυτό ζητήθηκε από τον πρόεδρο της Κύπρου κ. Αναστασιάδη (στη Ρουμανία, 9-5-19) που τόνισε πως, πέρα από τα μηνύματα, η Ε.Ε. οφείλει να προχωρήσει σε μεθοδευμένα μέτρα. Υπάρχει το προηγούμενο με τις κυρώσεις που είχε επιβάλει η Ε.Ε. στη Ρωσία (Κριμαία). Αλλά και η πλήρης διακοπή των προενταξιακών κονδυλίων στην Τουρκία είναι άλλο ένα μέτρο. Τα διαβήματα και τα «ευχολόγια» δεν «πιάνουν» σε μια χώρα που έχει κάνει τρόπο ζωής της την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Η Οικονομία της Τουρκίας παραπαίει. Αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» της. Αν λοιπόν, προφερόταν η λέξη οικονομικό εμπάργκο, νομίζουμε πως θα έκανε τον Ερντογάν να ξανασκεφτεί τις ενέργειές του. Το μόνο ικανό μέτρο που ανατρέπει μια άκρως επικίνδυνη «βουλιμική» πολιτική είναι η επιβολή οικονομικών κυρώσεων κι ο απομονωτισμός αυτής της χώρας.
Η Αγκυρα βρίσκεται σε σύγκρουση πολλών επιπέδων (ΗΠΑ, Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος, Ελλάδα κ.ά.). Υπολογίζοντας κανείς πως Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος και Ισραήλ έχουν κοινά συμφέροντα στη Μεσόγειο, νομίζουμε ότι επιβάλλεται να δημιουργηθεί ένας διακρατικός συνασπισμός, ώστε να προστατεύσουν τα ενεργειακά δικαιώματά τους. Ενα κοινό αμυντικό δόγμα ίσως να έθετε τα πράγματα σε διαφορετική βάση. Επίσης, συγκυριακά είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, αλλά και η Ρωσία, για πρώτη φορά λαμβάνουν θέση υπέρ της Κύπρου και εναντίον της Τουρκίας: αυτό παρέχει τη δυνατότητα σε Ελλάδα και Κύπρο να σχεδιάσουν από κοινού τα επόμενα βήματά τους.
Ως μικρές χώρες (Κύπρος-Ελλάδα), δεν μπορούμε να επιβάλλουμε σοβαρές… οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία. Οικονομική όμως «λύση» είχαμε επιτύχει-επί Α. Παπανδρέου -σε βάρος του άλλοτε FYROM, όταν προκλητικά και ανιστόρητα το κρατίδιο αυτό είχε υιοθετήσει ως εθνική σημαία του -επί Γκλιγκόρωφ- τον Ηλιο της Βεργίνας! Συνεπώς υπάρχει απάντηση στις τουρκικές προκλήσεις.