Στις εννέα Ιανουαρίου του 1968 το υποβρύχιο “Ντακάρ”, ναυπηγημένο το 1943 και που μετά την αναβάθμισή του το αγόρασε το Ισραήλ, ξεκινά το ταξίδι του από το Πόρτσμουθ της Αγγλίας για τη ναυτική βάση της Χάιφα στο Ισραήλ.
Στις 25 Ιανουαρίου, και ενώ βρισκόταν νότια της Κρήτης και ΝΔ της Κύπρου, το Ντακάρ δεν απαντά στις κλήσεις και σημαίνει συναγερμός στη διοίκηση του ναυτικού του Ισραήλ. Παρά τις έρευνες δεν βρέθηκε κανένα ίχνος του. Μετά από 31 χρόνια δύο Κυπριακά ρυμουλκά μισθωμένα εντοπίζουν με το ηχοβολιστικό μηχάνημά τους το υποβρύχιο σε βάθος 2.950 μέτρων κομμένο στα δύο και με τον πυργίσκο του σε απόσταση 200 μέτρων. Το μυστήριο όμως της καταστροφής του δεν λύθηκε ποτέ. Μετά το γεγονός αυτό, ο Ισραηλινός ναύαρχος Μίχαελ Μπάρκα έδωσε τέλος στη ζωή του για τον λόγο ότι στο υποβρύχιο επέβαινε ο αντιπλοίαρχος αδελφός του.
Στο στρατιωτικό νεκροταφείο, στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ, σε μια επίσκεψή μου, αντίκρισα το μνημείο που έχει στηθεί για τα 69 μέλη του πληρώματος του Ντακάρ. Ενας πέτρινος πυργίσκος και ένα είδος μικρής πισίνας με νερό κάπου 0,25 βάθους και στον πυθμένα 69 μαρμάρινες πλάκες με τα ονόματα των ανδρών του πληρώματος.