Μπαίνει η χώρα μέσα στον τροχό. Ο τροχός γυρίζει, το “παιχνίδι ανακατεύεται κάθε μέρα”.
Τελικά ποιος προσφέρει κακές υπηρεσίες στον τόπο;
Πέντε νοματαίοι που την κάνουν άνω – κάτω, οι λάθος πολιτικές αποφάσεις, η εσωτερική ατμόσφαιρα που ξαφνικά βάρυνε;
Θα έλεγα να σκεφτούμε λίγο θετικά και να αναστρέψουμε το ερώτημα.
Ποιος προσφέρει καλές υπηρεσίες στον τόπο; Ποιος είναι αυτός ή αυτοί που λειτουργούν θεσμικά, εργάζονται σε μια προοπτική άμβλυνσης των παθών, ο λόγος τους είναι παρηγορητικός, μια εθνική καταλλαγή;
Τώρα πληρώνουν το “…θα το κάνουμε Κούγκι”.
Οποιος παίζει με τη φωτιά…
Τα πράγματα είναι απλά, πάρα πολύ απλά. Είναι η συμφωνία με την ΠΓΔΜ, μια επωφελής συμφωνία;
“Βγάζει τη γλώσσα στην κοινωνία;”.
Την προκαλεί;
Οταν οι πολιτικές ανάγκες που καθοδηγούν την Ιστορία απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, θα έλθει ο κατευνασμός
Αξιότιμε κύριε,η διπλωματική ιστορία διδάσκει ότι η στρατηγική των Εθνικών θεμάτων ,στα κανονικά κράτη, είναι αποτέλεσμα διαβούλευσης του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων,η τουλάχιστον της συντριπτικής πλειοψηφίας τους.Βεβαίως τα κράτη που διαθέτουν κανονιοφόρους , αεροπλανοφόρα και μπορούν να “επηρεάσουν” τις εξελίξεις και τις αποφάσεις “πολλαπλώς” , έχουν την πολυτέλεια να δρούν εκτός κανόνων. Επειδή η πατρίδα μας δεν ανήκει σ΄αυτή την κατηγορία ,θα ήταν φρονιμότερο να τηρεί τους καθιερωμένους κανόνες και να αποφύγει συμφωνίες με εποικοδομητικές ασάφειες,που επιτρέπουν στον καθένα να τις ερμηνεύει κατά το δοκούν,ειδικά όταν αυτές ικανοποιούν τις επιδιώξεις τρίτων.Οι βρετανιές του “φόρεϊν όφεως” που παρεισέφρησαν στις συνθήκες του Κυπριακού ,τις οποίες πληρώσαμε με αίμα και την απόλυτη ντροπή του Πενταδακτύλου θα έπρεπε να αποτελούν συναγερμό για τους διαπραγματευτές των Εθνικών μας θεμάτων.Οι Πρέσπες απέδειξαν ότι μάλλον είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως…..Με εκτίμηση.