Από ήλιο, θάλασσα και πέτρα αυτή η γωνιά του κόσμου, η χώρα μας, ένα τρελοβάπορο του Ελύτη, ένα γερό σκαρί ριγμένο στα κύματα του Αιγαίου, με οδηγό τον ήλιο τον ηλιάτορα, τη σκέψη και το όνειρο! Αυτή η πατρίδα με τα δαντελωτά ακρογιάλια της και τα παραδεισένια μέρη, πάλεψε στο παρελθόν ως μια Οδύσσεια με κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, ενώ σήμερα παλεύει με ανθρωποφάγα θηρία του Δ.Ν.Τ. και της Ευρώπης! Ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, μέσα σ’ ένα στενό κλοιό προσπαθεί να επιβιώσει έχοντας από τη μια πλευρά τους διεθνείς τοκογλύφους και από την άλλη τα σκληρά μέτρα που μας επιβάλλουν! Το μνημόνιο έχει πλέον ταυτιστεί με ένα εφιάλτη δίχως αύριο, με μια ασύμμετρη απειλή από το μέλλον, ένα θρίλερ που συνταράσσει την κοινωνία μας! Οι κυβερνώντες μας δεν μπορούν επιτέλους να ορθώσουν μια φωνή στους Ευρωπαίους και να πούνε: φτάνει πια, ο λαός μας δεν αντέχει άλλο; Φτάνει πια αυτός ο εξευτελισμός της χώρας μας που παρόμοιος δεν έχει υπάρξει στα διεθνή χρονικά! Φτάνει πια το πετσόκομμα των συντάξεων, φτάνει πια αυτή η λαίλαπα, έμμεσων και άμεσων φόρων! Αλλά κατά πως φαίνεται, όλα είναι προσυμφωνημένα για ένα απλούστατο λόγο! Να καμφθεί η λαϊκή αγανάκτηση, να φτάσει ο κόσμος σε μισθούς πείνας και απογοήτευση! Ένα σατανικό σχέδιο για να ξεπουλήσουν κοψοχρονιά τη χώρα μας, για να πλουτίσουν οι επιτήδειοι της κρίσης, ξένοι και ντόπιοι! Όλο αυτό το εφιαλτικό σκηνικό μοιάζει μ’ ένα σπίτι που το εγκαταλείπεις κι αυτό με τον χρόνο ερημώνει και γίνεται ερείπιο, οπότε έρχεται ο υποψήφιος αγοραστής και το αγοράζει για ένα κομμάτι ψωμί! Θα ήταν πατριωτικά γενναίο οι πολιτικοί μας να εκβιάσουν τα πράγματα, δηλαδή, ξαφνικά να παραιτηθούν προκαλώντας ένα σοκ στους θεσμούς! Θα μου πείτε δεν θα μας πετούσαν έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Νομίζω πως ένα Grexit τώρα δεν θα το ήθελαν μετά από το πρόσφατο Brexit και εν όψει γερμανικών εκλογών, γιατί αυτό θα σήμαινε το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Ακόμα θα ισχυριστεί κάποιος, σήμερα η λέξη πατριωτισμός υπάρχει στην καθομιλουμένη; Πατριώτης, σημαίνει αυτός που αγαπάει πολύ την πατρίδα του! Αυτή η λέξη κάποτε ήταν τιμή για κάποιον που υπερασπιζόταν τη γενέτειρά του, σήμερα, έχασε την αξία της και μόνο σε ποιητικές συλλογές είναι καταγεγραμμένη!
Η χώρα μας βιώνει ό,τι χειρότερο μπορούσε να βιώσει στα μεταπολιτευτικά χρόνια! Πολλοί Έλληνες και κυρίως νέοι την εγκαταλείπουν και ψάχνουν μια καλύτερη μοίρα στο εξωτερικό, τα αγαθά ακριβαίνουν συνεχώς, οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται, η ανεργία καλπάζει, τα σπίτια βγαίνουν στο σφυρί, οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται και η κοινωνία μας είναι απαθής θεατής των εξελίξεων! Ένας οικονομικός, κυρίως, πόλεμος που έχει διάρκεια, αλλά κυρίως έχει τα περισσότερα θύματα και από τους δύο μεγάλους πολέμους της ιστορίας, τον 1ο και 2ο παγκόσμιο πόλεμο! Τι άλλο πρέπει να σκέφτεται καθένας από εμάς για να βγει στους δρόμους και να διαμαρτυρηθεί; Τι άλλο «όπλο» διαθέτει, εκτός από τη δυνατή φωνή και το δίκιο του;