Μεσημέρι Δευτέρας στην είσοδο πολυκατοικίας με γραφεία στο κέντρο των Χανίων. Ένας νέος άνδρας 30-35 ετών από τους γνωστούς φυσιογνωμικά τοξικομανείς της πόλης έχει καθίσει μπροστά στην είσοδο και σε κοινή θέα ανοίγει ένα μπουκαλάκι και καταναλώνει μια σειρά από χαπάκια. Κάποια από αυτά πέφτουν κάτω, τα μαζεύει, τα ξαναβάζει στο στόμα του…
Εικόνα καθημερινή και οικεία για όσους περνάνε από την πλατεία 1866, την πλατεία Δημοτικής Αγοράς και άλλα σημεία της πόλης. Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια πέρα από τη μονάδα χορήγησης υποκαταστάτων που επί της ουσίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα, λίγα πράγματα έχουν γίνει για την αντιμετώπιση του σοβαρού θέματος των ναρκωτικών στα Χανιά.
Το ΚΕΘΕΑ σίγουρα προσφέρει πολλά όμως από μόνο του δεν αρκεί, εδώ και χρόνια εκκρεμεί το αίτημα για δημιουργίας στεγνής μονάδας απεξάρτησης, μια μονάδα που έχει ανάγκη η πόλη. Την ίδια ώρα που κτήρια ιδιοκτησίας του κράτους όπως το παλιό ψυχιατρείο ρημάζουν και θα μπορούσα να στεγάσουν μια τέτοια μονάδα η δημιουργία της έχει παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.
Αν δεν προχωρήσουν σοβαρά κάποιες ενέργειες για την ενίσχυση των μονάδων απεξάρτησης, αυτές οι εικόνες που περιγράψαμε πιο πάνω θα γίνουν ακόμα πιο… οικείες δυστυχώς για όλους μας!