Συνεχίζει να είναι μεγάλη η αγωνία για την τύχη της χώρας στην ευρωζώνη, με δεδομένο ότι η κυβέρνηση και πάλι ανεβάζει τους τόνους και με πρόσχημα την άρνηση για νέα λιτότητα, βάζει σε δοκιμασία τις διαπραγματεύσεις για την αξιολόγηση.
Θέλοντας να καλύψει την απόσταση που την χωρίζει στις δημοσκοπήσεις από την ΝΔ, η κυβέρνηση προβαίνει σε φιλολαϊκές διακηρύξεις, αφού προηγουμένως έχει… πιει το μεδούλι των πολιτών με την φορολογία.
Αν θυμάμαι καλά, όμως, και οι προηγούμενες κυβερνήσεις προέβαιναν μετά από σκληρή φορολογία σε παρόμοιες επιθετικές υποτίθεται πολιτικές. Ακόμη και η κυβέρνηση Σαμαρά αντιτίθετο στα… τελευταία της σε μια νέα λιτότητα και αν δεν με απατά η μνήμη μου άρχισε να προσφέρει παροχές λίγο πριν τις εκλογές του 2015. Αυτό δηλαδή που κάνει και η τωρινή κυβέρνηση, προσπαθώντας να καλύψει το χαμένο έδαφος.
Αν λοιπόν όλα γίνονται για τις εκλογές και τα ποσοστά -που μάλλον έτσι είναι- αν ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ δεν περιορίζονται στο να αποτελέσουν την «αριστερή παρένθεση», οι κινήσεις αυτές έχουν στόχο και σκοπό.
Και δυσυχώς, αυτός δεν είναι ούτε να ανακουφιστούν οι πολίτες, ούτε ο αιμοραγών κοινωνικός ιστός, μα ούτε οι άνεργοι και οι άποροι.