Το Ζάππειο… μας τελείωσε, οι Πρέσπες… μας τελείωσαν, πανηγυρίσαμε για τις συμφωνίες -εθνικές και οικονομικές- και επιμηκύνσεις και τώρα, επιστρέψαμε στην πραγματικότητα.
Με αναλύσεις επί αναλύσεων για τις εν λόγω συμφωνίες, αντιδράσεις επί αντιδράσεων και αντιπαραθέσεις επί αντιπαραθέσεων, πορευόμαστε στο… αύριο εν μέσω “κυματισμών”, αφού, και στα δύο αυτά ζητήματα, υπάρχουν εκκρεμότητες “ανοικτές”.
Η κυβέρνηση, την ίδια ώρα, “ακροβατεί” σε μία εύθραυστη πλειοψηφία (με τον άλλο εταίρο, τους ΑΝΕΛ, να είναι αντιμέτωποι με τα εσωτερικά τους προβλήματα), έχοντας, παράλληλα, να απαντήσει και στα ερωτήματα που τίθενται από την ίδια την κοινωνία, όσον αφορά τόσο τα διπλωματικά μέτωπα όσο και την οικονομική προοπτική της χώρας.
Τα “δύσκολα”, δεν έχουν περάσει. Και όσο και αν έχουμε πια “συνηθίσει” τις δυσκολίες και τους… αγώνες, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτά.
Και όταν οι “δυσκολίες εκλείψουν, τότε θα πανηγυρίσουμε κι εμείς!