Μοιάζει η χώρα ανάδελφη ώρες και φορές, μα μετά τη συγχωρείς, την επανατοποθετείς μέσα στη Συνείδηση σου, συνεχίζεις να προσπαθείς γι’ αυτή.
Είναι τόσο διαφορετικές οι στιγμές που ζούμε τελευταία ή μάλλον είναι διαφορετικές οι στιγμές που ζούμε τα τελευταία χρόνια για όσους είχαν μάθει στο “κρουασάν με μέλι”.
Και έρχονται φορές που δεν μπορείς ν’ αποστασιοποιηθείς από τα γεγονότα, να βάλεις τις παντόφλες σου και να καθήσεις στον καναπέ.
Και έρχονται και άλλες φορές που σου προσφέρει μια ασφάλεια… ο καναπές.
Πέφτουν οι άγγελοι στη γη και σημαδεύουν τις ζωές μας;
Σιγά, ποιος πιστεύει στα παραμύθια ούτε καν τα μικρά παιδιά.
Θέλει πλοήγηση η χώρα και “πύργο ελέγχου”.
Στιγμές, στιγμές τις μαζεύεις, τις συναρμολογείς, πας να βγάλεις ένα συμπέρασμα, χάνεται αυτό στην δινή των γεγονότων.
Εχουν τέτοια δίνη τα γεγονόα…