Θα μου πείτε, και πολύ σωστά, πως ο τόπος κυβερνάται από την πολιτειακή (ΠτΔ) και πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση). Και για μεν την πολιτειακή ξέρουμε ότι οι δυνατότητες παρέμβασής της στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα ουσιαστικά είναι μηδαμινές. Για δε τη συν-κυβέρνηση (Συριζανέλ), μετά και τα τελευταία συμβάντα στο υπουργικό συμβούλιο (παραίτηση του κ. Κοτζιά), αγνοούμε ποιος πραγματικά (Τσίπρας ή Καμμένος) κυβερνάει τον τόπο!
Το ερώτημα «ποιος κυβερνάει τον τόπο;» δεν είναι καινούργιο. Τέθηκε παλαιότερα κι από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (τον πρεσβύτερο), όταν επί πρωθυπουργίας του (1963) δολοφονήθηκε από εγκάθετους της δεξιάς ο βουλευτής της τότε ΕΔΑ Γρηγ. Λαμπράκης. Πειστική απάντηση στο ερώτημα δεν δόθηκε ποτέ!
ΜΕΤΑ την υποβολή παραίτησης του υπουργού των Εξωτερικών της χώρας, που λογικά έπρεπε να την είχε υποβάλει ο Π. Καμμένος, υπουργός Εθνικής Aμυνας, μια και αυτός ήταν που υπερέβη τις αρμοδιότητές του υποσκελίζοντας υπουργό Εξωτερικών και πρωθυπουργό της χώρας, όλα «βαίνουν καλώς»(;) για την κυβέρνηση ή μήπως «δολοφονήθηκε» αγρίως η αξιοπιστία της;
Οταν ένας υπουργός Εθνικής Aμυνας, σε μια τετριμμένη συνάντηση που έχει με κάποιον ομόλογό του (εδώ, ΗΠΑ), «ασκεί» αυθαίρετα και «προσωπική» εθνική εξωτερική πολιτική, δεν είναι φως φανάρι ότι αυτός υποκαθιστά ολόκληρη την κυβέρνηση;
Ετσι, το παραπάνω ερώτημα («ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο») επιδέχεται μεν πολλές «απαντήσεις», αλλά εμείς βιώνουμε μόνο μια πραγματικότητα. Με ηθικές και politically (in)correct ερμηνείες.