Εν μέσω κλίματος συγκρατημένης αισιοδοξίας για το πώς θα κυλήσει η πορεία της οικονομίας αλλά και συνεχών συστάσεων Βρυξελλών και ΔΝΤ για “εφαρμογή των συμφωνηθέντων”, η Ελλάδα διανύει τους πρώτους “μεταμνημονιακούς μήνες”.
Με το Χρηματιστήριο το τελευταίο χρονικό διάστημα να κλυδωνίζεται, τις αγορές να προσπαθούν να ανακάμψουν επηρεαζόμενες ωστόσο από την αστάθεια σε Ιταλία, Ισπανία και Τουρκία, η χώρα μας έχει να “παλέψει” απέναντι στην μεταμνημονιακή, ενισχυμένη εποπτεία και να αποδείξει ότι μπορεί να “σταθεί” στα πόδια της”.
Και μπορεί να… μπερδεύουν λίγο τους κυβερνώντες και το οικονομικό επιτελείο τα νούμερα και οι αριθμοί του Δ.Ν.Τ. περί πρωτογενούς πλεονάσματος (τον Απρίλιο του 2018 υπολόγισε ότι αυτό θα φτάσει στο 2,9% και από την Τετάρτη πιστεύει ότι θα ανέλθει στο 3,5%), όπως και να προβληματίζει η μη πρόβλεψη για υπερπλεόνασμα.
Ομως, την κοινωνία μας, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, μάλλον ποσώς τους ενδιαφέρουν όλα τούτα. Αυτό που περιμένουν είναι να δουν στην πράξη την ανάκαμψη, ύστερα από τόσα χρόνια θυσιών και λιτότητας. Να δουν τα “κέρδη” από τη λήξη των “μνημονίων”.
Ολα τα άλλα, είναι ψιλά γράμματα!