Επειδή περπατούσα στο Ακρωτήρι, την αγάπη μου, από το 1955 χάρηκα που πληροφορήθηκα από τα “Χ.Ν.” ότι θα υπάρξει μέριμνα και για τη θαυμαστή φύση του. Γι’ αυτό είχα γράψει και το με 170 φωτογραφίες βιβλίο με τον τίτλο που έχω ως τίτλο του παρόντος και που παρουσιάσθηκε περίπου πριν 20 χρόνια στον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα. Μεταξύ των ομιλητών ο κ. Φίλης, νομίζω τότε πρύτανης του Πολυτεχνείου, ο Γιώργος Κατσανεβάκης και άλλοι. Οφείλω ακόμη ευγνωμοσύνη στον τότε δήμαρχο Ακρωτηρίου Αντώνη Γιαννακάκη για την ενίσχυση έκδοσης του έργου. Εκεί μπορούν οι Ακρωτηριανοί να βρουν, νομίζω, ενδιαφέροντα στοιχεία για πολλά. Εδώ, θέλω να τονίσω έναν αγώνα μου, πολλών ετών, να δοθεί στους περιπατητές ένα αριστούργημα της φύσης, με αμέτρητα είδη χλωρίδας και είχα ζητήσει πολλές φορές δυο εργάτες, με τα ανάλογα εργαλεία, για να καθαρίσουμε το μονοπάτι που ήδη θα είναι ακόμη πιο φραγμένο από την πυκνή βλάστηση. Το νότιο φαράγγι του Καλαθά από Καμπάνι στην Ακτή. Έχω να φτάσω εκεί πολλά χρόνια και αν, όπως έχουν φτάσει δρόμοι τριγύρω και οικοδομηθεί, είναι κρίμα να έχει καταστραφεί. Αποτελεί μια μικρογραφία των φαραγγιών της Μαδάρας.
Επίσης το φαράγγι του Σταυρωμένου στις Στέρνες, αδιαπέραστο και αυτό και άλλα. Η πλέον δημοφιλής διαδρομή, κυρίως για ξένα γκρουπ είναι από Γουβερνέτο, Στρογγυλό Κεφάλι, παλιό Γκαλαγκάδω, χαράδρα Μαντα, Σταυρός. Έχω μια απορία, μιας και αντικρίζω συχνά, δίπλα στο σκοπευτήριο την πινακίδα για το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής. Υπάρχει ακόμη; Λειτούργησε ποτέ; Όπως και για το Βοτανικό Πάρκο, γνωρίζω ότι υπάρχει αυτό του Πολυτεχνείου στον Προφήτη Ηλία Όσο για άλλες θαυμαστές περιπατητικές διαδρομές υπάρχουν αμέτρητες. Στην είσοδο, από ακτή Καλαθά και στους εκεί βράχους, είχε λειτουργήσει πριν από πενήντα χρόνια η σχολή αναρρίχησης στα Χανιά και πριν από 25 χρόνια άλλη. Προτεραιότητα έχει το θέμα της απαράδεκτης εμφάνισης της πλατείας του Σταυρού Ακρωτηρίου, στην οποίαν αναφέρθηκαν προ ημερών τα “Χανιώτικα νέα”.