Μια σχεδόν άγνωστη Μονή στο Ακρωτήρι
Μια ακόμη περιοχή που επιβεβαιώνει πως το Ακρωτήρι, πολύ παλαιά, ήταν ο τόπος των Ασκητών, το Αγιον Ορος της Κρήτης, είναι η περιοχή όπου υπήρχε η Μονή Τσιφτέ, όπως άλλωστε αναγράφεται μέχρι σήμερα στους χάρτες, κοντά στην ακτή Ασπαλαθέα, νότια και κάτω από το Αρώνι, μέσα στα όρια του Ναυστάθμου Σούδας.
Τσιφτές, στην τουρκική γλώσσα, θα πει διπλό και η ονομασία κατά πάσα πιθανότητα προήλθε από την δίκλιτη εκκλησία που υπήρχε δίπλα στην ακτή, στο γραφικό λιμανάκι του Αρωνίου, και τα ερείπιά της ισοπεδώθηκαν κατά τα εκεί έργα πριν από λίγα χρόνια. Πιθανολογείται ότι ήταν αφιερωμένη στον Χριστό και αποτελούσε το καθολικό των Ασκητών που ζούσαν στις γύρω σπηλιές. Ψηλότερα, στα σχεδόν κάθετα βράχια, ευρίσκονται πέντε – έξι σπήλια τα Χαλασόσπηλια. Σε ένα από αυτά, ανατολικά, ευρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο οποίο φθάνουμε με λαξευμένα στον βράχο σκαλιά.
Εμπρός, και λίγο χαμηλότερα από αυτό, ευρίσκονται τα ερείπια περίεργου δίκλιτου θολωτού κτίσματος που η οροφή του θα εχρησίμευε και σαν αυλή του Αϊ Νικόλα. Δεν γνωρίζω μήπως και από αυτό προήλθε η ονομασία Τσιφτέ. Στο δάπεδο του Αγίου Νικολάου μια λαξευτή, και πλαισιωμένη με πελεκητές πέτρες, λεκάνη νερού πιθανώς εχρησίμευε σαν κολυμβήθρα. Αρκετές στέρνες εξάλλου υπάρχουν μέσα και έξω από τα σπήλαια που είχαν διανοιγεί με πελέκημα του βράχου για να έχουν οι κατά καιρούς μοναχοί νερό.
Δίπλα (δυτικά) τα ερείπια ενός διώροφου κτίσματος, μέσα στο σπήλαιο, που ίσως χρησίμευε σαν αρχονταρίκι της μονής και στις πελεκητές πέτρες της πύλης του υπάρχουν χαραγμένα διαφόρων τύπων, μάλλον βενετσιάνικα, καράβια ή πειρατικά, με εμφανή τα χαρακτηριστικά των στοιχεία όπως οι θυρίδες των πυροβόλων, τα ιστία κ.λπ.
Αργότερα πληροφορήθηκα από ειδικό ότι αυτά τα χάραζαν οι ναυτικοί της περιοχής όταν επέστρεφαν στον τόπο τους καλά, σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης ή εκπλήρωση τάματος που είχαν κάμει σε δύσκολες ώρες στα ταξίδια τους.
Τον χώρο αυτό του παλαιού μοναστηριού εχρησιμοποιούσαν πολύ παλαιότερα και οι καλόγριες της Μονής Κορακιών σαν ησυχαστήριο.
Πιο δυτικά, σε ένα άλλο σπήλαιο, ευρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής όπου κατά την εορτή της, 26 Ιουλίου, πραγματοποιείται πανηγύρι.