Δύο μόλις μέρες μετά το “πρώτο κουδούνι” και τα αποτελέσματα της ετήσιας έκθεσης της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) για το 2019 προκαλούν -τουλάχιστον- προβληματισμό.
Ειδικότερα, από τα αποτελέσματα της έκθεσης συμπεραίνεται ότι μεγάλη μερίδα μαθητών, έχει αυξημένη πιθανότητα να είναι λειτουργικά αναλφάβητη.
Λέμε ότι τα παιδιά -οι μαθητές δηλαδή- είναι το μέλλον μας και εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο αύριο. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι η Παιδεία στη χώρα μας είναι πολύπαθη και έχει δεχθεί στο πέρασμα των χρόνων, ίσως τις περισσότερες αλλαγές από κάθε άλλο τομέα.
Δεν χρειάζεται κάθε κυβέρνηση να προβαίνει σε αλλαγές απλά για να αλλάξει κάτι. Χρειάζεται ένα σύστημα Παιδείας, που θα είναι κοινά αποδεκτό.
Ισως για μία και μοναδική φορά, θα έπρεπε όλοι οι αρμόδιοι να καθίσουν σε ένα τραπέζι και με μοναδικό γνώμονα το καλό των μαθητών να προχωρήσουν σε όλες τις απαραίτητες αλλαγές που θα “θωρακίσουν” τους μαθητές και θα τους δώσουν τις απαραίτητες βάσεις και τα εφόδια για ένα μέλλον με προοπτικές.